سیب آس|فروش مهندسی مواد|تجهیزات ساختمان|تاسیسات|صنعت|خدمات الکترونیکی

آمار بازديدكنندگان

مقاله خاک

خاکها به دو دسته تقسيم مي شوند:
1- خاکهاي با واکنش
2-خاک هاي بي واکنش
خاکهاي با واکنش خاک هايي هستند که پس از تثبيت با آهک و عمل آوردن به مدت 28 روز در گرماي 20 درجه سانتيگراد بيش 5/3 کيلوگرم از افزايش مقاومت از خود نشان مي دهند.خاکهايي که افزايش مقاومتشان پس از اختلاط با آهک و عمل آوردن کمتر از 5/3 کيلوگرم بر سانتيمتر مربع باشد،خاکهاي هاي بدون واکنش ناميده مي شوند.با اضافه کردن آهک خاک مي توان ميزان تورم خاک را از 7 تا 8 درصد به 1/0 کاهش داد.براي تعيين مقاومت برشي خاکها از آزمايش برش سه محوري و براي تعيين چسبندگي خاکها از آزمايش فشار تک محوري استفاده مي شود.براي ارزيابي مقاومت خاکهاي تثبيت شده با آهک از آزمايش نسبت باربري کاليفرنيا استفاده مي شود.
ثبيت خاک با سيمان : سيمان يکي از موادي است که از آن براي تثبيت خاکها و مصالح سنگي استفاده مي شود.هچنين براي تثبيت رويه هاي شني و بهسازي آنها براي آمد و شد هاي بسيار زياد به کار مي رود.معمولا هر نوع خاک نظير شن و ماسه و خاکهاي ماسه اي و خاکهاي لاي دار و خاکهاي رس با حد رواني کم را مي توان با استفاده از سيمان تثبيت کرد ولي خاک آلي، به هيچ وجه مناسب براي تثبيت با سيمان نيست.ميزان سيمان لازم براي تثبيت خاک هاي ريز دانه بستگي به خواص خميري خاک دارد.هر اندازه خاکي درصد ريزدانه بيشتري داشته باشد و يا خميري تر باشد درصد سيمان بيشتري براي انجام عمل تثبيت لازم خواهد بود.حدود تقريبي سيمان لازم براي تثبيت خاکهاي ريزدانه بين 7 تا 20 درصد وزن خشک خاک مي باشد. سيمان يکي از مناسبترين مواد براي اصلاح خاکهاي ريز دانه در بستر راههايي است که ميزان رطوبت آنها نسبتا زياد باشد.مقدار سيمان لازم براي تثبيت خاکهاي ماسه اي به درجه تخلخل خاک تثبيت شده بستگي دارد.
عوامل ديگري که در ميزان سيمان مورد نياز موثرند عبارتند از:
درصد شن و درصد مواد ريز دانه. خاکهاي شني تثبيت شده با سيمان براي لايه هاي اساس و زير اساس هر نوع راهي قابل استفاده مي باشد.ميزان سيمان لازم براي تثبيت خاکهاي شني بين 2 تا 6 درصد وزن خاک متغير است و بستگي به درصد مواد ريزدانه دارد.مقاومت فشاري اينگونه خاکها در حالت تثبيت شده خيلي زياد و بين 70 تا 140 کيلوگرم بر سانتي متر مربع مي باشد.
تثبيت خاک با قير : تثبيت خاک با قير براي خاکهاي درشت دانه و شني که مقدار ريز دانه آنها خيلي زياد و خواص خميري آنها نيز کم است مناسب مي باشد.خاکهاي ريزدانه با خواص خميري زياد براي تثبيت با قير مناسب نيستند.بطور کلي قير هاي مايع مناسب براي تثبيت خاکهاي ريز دانه هستند.ميزان متوسط قير براي تثبيت خاکهاي ريز دانه حدود 4 تا 8 درصد وزن خاک است.در مورد خاکهاي ماسه اي ، ماسه همراه با مقدار کمي ربزدانه به خوبي با قير تثبيت مي شود.مقدار مواد ريزدانه در خاکهاي ماسه اي نبايد از 25 درصد تجاوز کند.
تراکم خاک:
عملي است که طي آن حفره هاي موجود در ميان ذرات از بين رفته و از حجم فضاي خاک در اثر بارگذاري کاسته مي شود.کوبيدن و متراکم کردن خاک توسط انواع غلتک ها صورت مي گيرد.
1- غلتک چرخ فولادي:
اين غلتک سه نوع مي باشد:
الف - غلتک چرخ فولادي 3 چرخ
ب - غلتک چرخ فولادي تاندوم
ج - غلتک چرخ فولادي سه
چرخ تاندوم:
اين غلتک براي کوبيدن خاکهاي دانه اي شن و ماسه و سنگ شکسته مناسب مي باشد.همچنين از اين غلتک براي اتو کردن خاکهايي که قبلا با غلتکهاي پاچه بزي کوبيده شده اند.توانايي تراکم اين نوع غلتک براي متراکم کردن 10 تا 15 سانتي متر خاک در 8 بار حرکت رفت و برگشت مي باشد.از اين علتک مي توان براي متراکم کردن خاک در شيب هاي تا 12 % نيز استفاده کرد.
2- غلتک چرخ لاستيکي:
اين غلتک در دو نوع يافت مي شود: غلتک چرخ لاستيکي سبک وزن ، چرخ هاي کوچک ، غلتک چرخ لاستيکي سنگين وزن با چرخ هاي بزرگ اين نوع غلتک قابليت متراکم کردن خاک با عمل ورز دادن مي باشد.غلتک هاي چرخ لاستيکي سبک براي متراکم کردن و کوبيدن خاکهاي ماسه اي، رسها، لاي هاي يا مخلوطي از آنها بکار مي روند.غلتک چرخ لاستيکي سبک خاک را تا ضخامت 20 سانتي متر و غلتک چرخ لاستيکي سنگين خاک را تا ضخامت 60 سانتي متر متراکم مي کند. انواع قير : قير يا بصورت طبيعي از معادن قير استخراج مي شود يا از پسمانده تبخير نفت خام بدست مي آيد.قير طبيعي يا در سنگهاي قير يافت مي شود و يا از درياچه هاي قير بدست مي آيد.قير طبيعي در اثر تبخير روغن هاي سبک و نفت خامي که از منابع نت زيرزميني به طرف بالا نفوذ مي کند و در مجاورت هوا و تابش آفتاب قرار مي گيرد بوجود مي آيد.
انواع قير نفتي:
1- قير خالص : قير هاي نفتي خالص از پسمانده پالايش نفت خام در برجهاي تقطير بدست مي آيد.در حين تقطير نفت خام روغن هاي سبک تر در درجه حرارت پايين تر تبخير شده و با بالا رفتن درجه حرارت روغن هاي سنگين تر از ان جدا مي شوند.آنچه که در اين برجها باقي مي ماند، قير خالص مي باشد. 2- قير هاي دميده: اين نوع قير ها از دميدن هواي داغ به قير خالص در مرحله آخر عمل تصفيه بدست مي آيد.قيرهاي دميده حساسيت کمتر نسبت به تغييرات درجه حرارت دارند.لذا در حرارت هاي بالاتر خيلي بهتر است قير اوليه حلات سخت خود را حفظ مي کنند.در راه سازي از قير هاي دميده براي پر کردن ترک هاي رو سازي و همچنين حفرات و فضاهاي خالي زير دالهاي بتني استفاده مي شوند. 3- قير هاي محلول : قير محلول يا قير مخلوط از حل کردن قير هاي خالص در روغنهاي نفتي نظير بنزين،نفت،گاز يا نفت کوره بدست مي آيد.هر اندازه تعداد روغن هاي نفتي در قير محلول بيشتر باشد، رواني آن بيشتر و کند رواني آن کمتر خواهد بود.نوع روغن نفتي مورد استفاده در قير هاي محلول در سرعت گرفتن آنها تاثير دارد.اگر از بنزين براي حل کردن قير خالص استفاده شود،قير مايع بدست آمده را قير تند گير گويند و اگر از نفت براي حل کردن قير خالص استفاده شود قير مايع حاصل را کند گير گويند.هرگاه از روغن هاي سنگين تر نظير نفت گاز يا نفت کوره استفاده شود، در محلول حاصل قير دير گير گفته مي شود.
آزمايشات قير:
1- آزمايش درجه نفوذ:
اين آزمايش براي تعيين سختي نسبي قير هاي خالص و قير هاي دميده بکار مي رود.طبق تعريف درجه نفوذ يک قير مقدار طولي بر حسب دهم ميليمتر است که سوزن استانداردي با شکل معين در مدت 5 ثانيه تحت اثر وزنه 10 گرمي در قير مورد آزمايش که درجه حرارت آن 25 درجه سانتيگرا د است فرو رود.درجه نفوذ کمتر نشاندهنده سخت تر بودن قير و درجه نفوذ بيشتر نشان دهنده نرم تر بودن قير است.
2- آزمايش کند رواني:
اين آزمايش براي تعيين خاصيت رواني قير ها در درجه حرارت هاي بالا صورت مي گيرد.
3- آزمايش درجه اشتعال:
درجه اشتعال قير ها درجه حرارتي است که وقتي گرماي قير به آن درجه مي رسد با نزديک کردن شعله اي به سطح آزاد قير سطح آن آتش مي گيرد.انجام اين آزمايش از آن جهت مهم است که با تعيين درجه اشتعال يک قير حداکثر درجه حرارتي را که در آن مي توان قير را بدون خطر آتش سوزي کرد بدست مي آيد.
4- آزمايش تعيين درجه نرمي قير:
بمنظور مقايسه حساسيت قير ها نسبت به تغييرات درجه حرارت آزمايش تعيين درجه نرمي انجام مي شود. انتخاب نوع قير براي مصارف روسازي : اگر درجه حرارت متوسط ساليانه منطقه اي زياد باشد بايد از قير کند روان تري براي ساختن روسازي آسفالت استفاده کرد.هر اندازه تعداد و وزن وسائل نقليه بيشتر باشد بايد از قير کند روان تري براي ساختن مخلوط هاي قيري استفاده کرد.هر اندازه تخلخل سطح بيشتر باشد بايد از قير محلول کند روانتري استفاده کرد.بهتر است در مناطق آب و هواي سرد و خشک از قيرهاي محلول و در آب و هواي مرطوب با مصالح سنگي مرطوب از امولسيون قير استفاده کرد. از مخلوط کردن قير در آب به کمک يک ماده امولسيون ساز، امولسيون قير بدست مي آيد.
آسفالت:
مخلوط هاي قيري که به نام آسفالت موسومند از اختلاط قير و مصالح سنگي بوجود مي آيند.آسفالت ها انواع مختلفي دارند و از آنها براي ساختن لايه هاي رويه اساس و زير اساس و روسازي راهها استفاده مي شود.
بطور کلي به دو قسمت تقسيم مي شوند:
آسفالت هاي سرد و آسفالت هاي گرم
آسفالت سرد:
به مخلوطي از مصالح سنگي و قير محلول يا قير خالص اطلاق مي شود.که اختلاط مصالح آن در درجه حرارت محيط صورت مي گيرد.در بعضي مواقع ممکن است فقط نياز به گرم کردن قير باشد ولي مصالح حرارت داده نمي شود.اين نوع آسفالت يک لايه نازک رويه آسفالتي است که براي راههاي فرعي و راههاي اصلي و خيابان ها که ميزان تردد در آنها کم است به کار مي رود.مصالح سنگي به کار رفته بايستي تميز، سخت و بادوام بوده و از شن و ماسه شکسته يا سنگهاي کوهي تهيه شود.طبق آيين نامه بايستي اندازه دانه هاي بزرگتر مصالح حداکثر 12 ميليمتر باشد چون در غير اين صورت سطح آسفالت بيشتر از حد زبر شده و در اثر تردد وسايل نقليه سر و صداي زيادي ايجاد مي شود. قير مناسب براي تهيه آسفالت سرد قير هاي خالص با درجه نفوذ زياد قير هاي محلول و امولسيون قير مي باشد.
آسفالت هاي سرد شامل 3 نوع مي باشند:
آسفالت سرد پيش اندود و آسفالت سرد پرودميکس
آسفالت گرم:
ترکيبي است از مصالح سنگي مرغوب خوب دانه بندي شده با حداقل فضاي خالي و قير خالصي که سطح دانه ها را اندود کرده و آنها را به يکديگر چسبانده است.آسفالت گرم در کارخانه و در دماي 80 تا 170 درجه سانتيگراد تهيه شده و در همين درجه حرارت در سطح راه پخش و کوبيده مي شود.مصالح سنگ بتن آسفالتي شامل مصالح ريز دانه ، درشت دانه و گرد سنگ ( فيلر) مي باشند. گرد سنگ يا فيلر به مصالحي اطلاق مي شود که از الک نمره 200 عبور کرده و حداکثر 90/0ميليمتر مي باشد.مهمترين نقش فيلر در بتن آسفالتي اين است که سببقطر آن کوچکتر از افزايش عمق روسازي و ازدياد مقاومت آن در برابر تاثير هاي آب بر افزايش قدرت باربري ، کاهش تغيير شکل بتني، افزايش مقاومت فشاري و برشي لايه مي شود. قير مصرفي در بتن آسالتي بايد از نوع قير خالص با درجه نفوذ بالا باشد که از تقطير مستقيم مواد نفتي حاصل ميشود.بطور کلي قير با درجه نفوذ کمتر براي محورهايي با ترافيک سنگين و آب و هواي گرم و خشک و قير با درجه نفوذ بيشتر براي ترافيک سبک با آب و هواي سرد توصيه مي شود. افزايش استقامت بتن آسفالتي با افزايش نسبت درصد قير مصرفي تا رسيدن استقامت به يک مقدار حداکثر ادامه يافته و پس از آن با افزايش قير از استقامت بتن آسفالتي بشدت کاسته مي شود.
اجراي يک لايه بتن آسفالتي يا آسفالت گرم شامل مراحل زير است:
1- آماده کردن سطح راه : لايه آسفالتي ممکن است بر رويه يک لايه آسفالتي يا بتني و يا يک لايه غير آسفالتي مانند قشر هاي شني ساخته شود.در اين حالت بايد بستر کار از هر گونه مواد خارجي مانند گل و لاي و گرد و خاک پاک شده و سطح راه عاري از مصالح شل و کنده شده باشد.
2- اندود نفوذي يا پرميکت : در مواردي که لايه بتن آسفالتي بر روي يک لايه غير آسفالتي ساخته مي شود،بايد سطح غير آسفالتي موجود قبل از اجراي لايه بتن آسفالتي قير پاشي شود.اين قشر نازک قير به نام اندود نفوذي يا پرميکت معروف است. 3- ميزان قير مصرفي با توجه به تخلخل قشر اساس بين 8/0 تا 2 کيلوگرم در مترمربع تاخير مي کند.اجراي اندود نفوذي بايد در مواقعي انجام شود که هوا باراني و مه آلود نبوده و سطح راه خشک و داراي رطوبت جزئي باشد. اندود سطحي يا تک کت : لايه نازک از امولسيون قيري يا قير خالص با درجه نفوذي زياد يا قير تند گير که بين دو لايه رويه يا توپکا و لايه آستر يا بيندر قرار گرفته تا دو لايه آسفالتي به خوبي به يکديگر بچسبد که به آن اندود سطحي يا تک کت گفته مي شود.مقدار اين اندود همواره بين 2/0 تا 6/0 کيلوگرم در متر مربع متغير مي باشد.

Scroll to Top

سيب آس ® یک علامت تجاری ثبت شده است. هرگونه کپی برداری و ایجاد تشابه پیگرد قانونی دارد.