مهندسان بیشترین سهم را در دستیابی
به کیفیت زیست کنونی،که از آن بهره مند هستیم، داشته اند. آب پاکیزه
و سالم، سیستم ترابری کارآمد،مهارشدن مخاطرات سیل و طغیانها ، مدیریت
مواد زائد ، ساختمان های مقاوم در برابر زلزله، طرحهای تولید و توزیع
نیروی برق و نظائر آنها ، همه دستاوردهای مهندسانند، اما اغلب در
گمنامی واقعی به انجام رسیده اند. ما مهندسان – و تنها ما- در این
باره مقصریم، زیرا نخواسته ایم و یا غفلت کرده ایم که به ازای این
فضائل ، کسب اعتبار کنیم.این کوتاهی را چگونه باید جبران کرد؟
گام نخست: باید وظیفه خود را به خوبی انجام دهیم
و آن را با هیجان به دنیا بازگو کنیم . بگذار مردم، دنیایی بدون
مهندسی،«این عنصر خلاقیت»، را مجسم کنند، دنیایی
بدون پلها ، ساختمانهای بلند، آب پاکیزه و نیروی برق، ارتباطات
و ترابری سریع، بدینسان،کارهای سترگ ما در چشم اندازی شایسشته قرار
می گیرد