مهندسان بیشترین سهم را در دستیابی به کیفیت زیست کنونی،که از آن بهره مند هستیم، داشته اند. آب پاکیزه و سالم، سیستم ترابری کارآمد،مهارشدن مخاطرات سیل و طغیانها ، مدیریت مواد زائد ، ساختمان های مقاوم در برابر زلزله، طرحهای تولید و توزیع نیروی برق و نظائر آنها ، همه دستاوردهای مهندسانند، اما اغلب در گمنامی واقعی به انجام رسیده اند. ما مهندسان – و تنها ما- در این باره مقصریم، زیرا نخواسته ایم و یا غفلت کرده ایم که به ازای این فضائل ، کسب اعتبار کنیم.این کوتاهی را چگونه باید جبران کرد؟
گام نخست: باید وظیفه خود را به خوبی انجام دهیم و آن را با هیجان به دنیا بازگو کنیم . بگذار مردم، دنیایی بدون مهندسی،«این عنصر خلاقیت»، را مجسم کنند، دنیایی بدون پلها ، ساختمانهای بلند، آب پاکیزه و نیروی برق، ارتباطات و ترابری سریع، بدینسان،کارهای سترگ ما در چشم اندازی شایسشته قرار می گیرد